KLEI’S COLUMN
ARGENTINIË
Amsterdam, 9 April
Een wijnfirma noodde me mee te gaan naar Argentinië: 'Een prachtland!' Jaja. Lieden die het over prachtlanden hebben, doelen zelden op gezellige oude binnensteden met fijn veel kroegjes, maar op ongerepte natuur. 'De bergen in, kamperen, eigen potje koken...' Ammenooitniet. Ik heb als welp gekampeerd en dat is niet voor herhaling vatbaar. Ik wil best een blik werpen op een besneeuwde bergketen of ander vergezicht, maar hooguit vanaf het lunchterras van een hotel met overdadige luxe.
Bovendien, wat zou ik naar Argentinië gaan? Argentinië komt wel naar mij. In de plezierige vorm van Mariela Molinari, wijnmaakster bij Catena (www.catenazapata.com). Ze kwam met heerlijke wijn en interessante verhalen. Over het familiebedrijf en over malbec, de nationale rode druif van Argentinië.
In 1852 nam zekere Don Miguel Aime Pouget ‘m mee uit Zuidwest-Frankrijk. Daar moppert men wel dat malbec net zo gevoelig is voor vorst en schimmels als merlot, terwijl hij minder en harder smaakt. In Argentinië echter is malbec helemaal in z’n sas en levert hij wijnen als st-émilion (bordeaux met veel merlot) die op krachttraining heeft gezeten.
Dat komt, vertelde Mariela Molinari, door de hooggelegen (1500 meter soms) Argentijnse wijngaarden. Door de ijle lucht is het zonlicht daar intens, zoals iedere wintersporter kan bevestigen. Goed voor dat gezonde stofje resveratrol, de fotosynthese, dikkere schillen, veel geur en kleur, en veel, maar heel zachte tannines. Op jonge rode bordeaux kun je nog wel eens je tanden stukbijten, zo hard zijn de tannines, maar Argentijns rood is van jongsafaan al vriendelijk. De sjiek van médoc, zonder de strengheid. Blijken die bergen behalve decoratief ook nuttig.
Catena heeft behalve malbec nog diverse andere wijnen. Alles jaar in jaar uit prima, maar hun ‘eenvoudigste’ wijnen, de Alamosreeks (een torrontés, een chardonnay, een cabernet sauvignon en een malbec, allen € 7,99) zijn al zo lekker en sjieksmakend dat ik daar helemaal tevreden mee ben.
Catena
Gall & Gall